Een vereniging in Wageningen en omstreken waar amateurs, die houden van beeldende kunst kunnen tekenen, schilderen en aquarelleren. “Degene moet de kar kunnen trekken”, zegt Marja, de secretaris van het Gelders Palet. “En het podium op durven klimmen om een praatje te houden”, vult Loes, de penningmeester aan. “Het voorzitterschap in deze club met geweldige mensen is fantastisch om te doen” vertelt Rob de voorzitter. Maar waarom stoppen dan? Rob: “Het is goed om na 10 jaar het stokje door te geven.” Schilderen is zijn hobby en hij blijft zeker lid. Ze vertellen alle drie enthousiast dat ze in de loop der jaren steeds beter zijn gaan schilderen. Door de cursussen die je kunt volgen bij de vereniging en tips van medecursisten boek je echt vooruitgang. Er worden exposities en andere activiteiten georganiseerd, bijvoorbeeld schildercursussen binnen en buiten onder leiding van een docent. Zo hebben ze voor het Bijenhuis 20 bijenkasten beschilderd. Deze zijn te bewonderen in de tuin van het Bijenhuis. In de accommodatie van de vereniging aan de Kamerlingh Onnesstraat hebben de leden de mogelijkheid om in groepsverband te schilderen. Het ledenbestand is heel divers. Senioren, maar ook studenten van de WUR hebben hun weg gevonden naar het Gelders Palet. Wie gaat de voorzitter inwerken? “Ik blijf gewoon lid, ik ga niet emigreren” grapt Rob. “De nieuwe voorzitter zal worden ondersteund door het voltallige bestuur. Dat zeer capabel is. Alles loopt als een trein. Je zou je bijna afvragen, hebben we wel een nieuwe voorzitter nodig”? Marja en Loes roepen beiden “Zeker weten, het trekken van de kar is heel belangrijk. Je moet met goede ideeën komen. De nieuwe voorzitter moet makkelijk contacten kunnen leggen. Iemand die de boel bij elkaar houdt en het Gelders Palet in het zonlicht kan zetten, waardoor het ledenbestand gezond blijft.” Rob vult aan: “Senioren worden ouder, studenten studeren af, ledenwerving blijft cruciaal. Het bedenken van bijzondere activiteiten waar alle leden samen komen is ook belangrijk voor het verenigingsgevoel.” Leden zien elkaar niet altijd allemaal, omdat ze op een ander dagdeel naar de locatie komen om te schilderen. Rob: “Laatst hadden we een project met het schilderen van de Wageningse tachtigjarigen. Heel leuk voor de leden, zo komen ze elkaar weer tegen.” Het onderhouden van de contacten met de docenten en het voorzitten van de docentenvergaderingen behoort tot de taken. Evenals het voorzitten van de algemene en de bestuursvergaderingen. De voorzitter initieert alle externe contacten, is het aanspreekpunt en het uithangbord van de vereniging, zowel intern als extern. Denkt in mogelijkheden en oplossingen, is creatief. Durft diens zegje te doen en concepten te bedenken en tot uitvoering te brengen. Kan plannen, aansturen en faciliteren. Dit is een vrijwilligersfunctie die je uitdaagt en met veel leuke en interessante mensen in contact brengt. De kracht van doen staat centraal in het Internationaal Jaar van de Vrijwilliger. Ook wat doen? Ga naar: www.vcwageningen.nl

Cora: “Ik was het al vaker tegen gekomen op de Socials. Ik vond het een mooi concept en dacht ‘ik heb de ruimte in mijn gezin’. Dan de gedachte ‘wanneer is dan het moment daar?’.” Toen las Cora de hulpvraag van Marije en dacht: “Dit is het.” Sindsdien is haar gezin steungezin voor Marije. Stichting Buurtgezinnen, een sociale onderneming, is opgericht in 2015 en is actief in meer dan 145 gemeenten. Deze stichting koppelt een stabiel steungezin aan een vraaggezin dat in de zelfde wijk woont. Het vraaggezin wil graag ontlast worden. Het zoekt hulp en steun. Bijvoorbeeld omdat familie en vrienden niet in de buurt wonen. Of om welke reden dan ook niet in de gelegenheid zijn om een helpende hand te bieden. De coördinator van Buurtgezinnen houdt gedurende de steun een vinger aan de pols. Het steun- en/of vraaggezin kan er altijd terecht met vragen om hulp of advies. Cora vertelt met passie over wat het voor haar betekent om Marije wekelijks een adempauze te gunnen. Cora: “Door tijd en aandacht te besteden aan hun gezin hoop ik hun leven beter te maken.” Marije beaamt dat dit ook het geval is: “Het contact met Cora voelt heel warm en vertrouwd aan en ook mijn dochter voelde zich snel veilig en vertrouwd in het gezin van Cora. Mijn dochter is echt een kind dat houdt van buiten spelen en actief zijn. Dus dat gaat heel goed samen met Cora’s zoon.” Cora vult aan: “Ze zijn van de zelfde leeftijd en haar dochter is ook gelijk goed geaccepteerd door mijn zoon en zijn vriendjes. Ze zitten niet op dezelfde school, dus ze zouden elkaar anders niet snel zijn tegen gekomen.” Cora vindt het belangrijk dat er gemeenschapszin leeft in de buurt: “Kinderen moeten opgroeien in een wijk waar je naar elkaar omkijkt en waar het veilig is. Lekker spelen met je vriendjes en vriendinnetjes. Waar je net als vroeger vrij in en uit kunt lopen bij elkaar.” Dat laatste heeft Marije zelf al mogen ervaren. Tijdens het buitenspelen werden Ilse en Nathan overvallen door een plensbui. Als verzopen katjes stonden ze bij Marije voor de deur in plaats van bij Cora. Dat was niet de bedoeling, maar Marije heeft ze warm onthaald. De moeders barsten in lachen uit. Aan hun opmerkingen kun je goed merken dat ze aan een half woord genoeg hebben om elkaar te begrijpen. Het is mooi om te zien dat het doel dat Buurtgezinnen nastreeft goed gelukt is bij deze twee gezinnen. Cora vertelt dat je allemaal periodes in je leven kunt hebben waarbij je tekort komt. Maar ook periodes waarbij je over hebt en als je dat samenvoegt kun je delen . Cora: “Op een ander moment heb ik weer wat nodig. Zo kun je er voor elkaar zijn in een buurt.” Bij het geven van steun is van belang dat de insteek is wat heeft het kind en het gezin nodig. Met het geven van steun hoop je bij te dragen aan het welbevinden van het gezin. De meeste steungezinnen bieden iedere week of om de week een halve dag steun. Ook vrijwilliger worden bij Buurtgezinnen? Ga meteen naar de vacature: www.vcwageningen.nl .

De meeste mensen zijn wel bekend met de paddentrek. Zichtbaar door de vermelding op bordjes en de schermen langs de weg. Minder bekend is wat erbij komt kijken om de soms massale migratie in het voorjaar in goede banen te leiden. Jente ten Napel en Mees Biemond vertellen er met plezier over. Zij studeren in Wageningen en werken gedurende een aantal maanden als stagiair bij het landelijk onderzoeksinstituut voor Reptielen, Amfibieën en Vissen (RAVON). Padden zijn een veelvoorkomende soort amfibieën die na hun rustperiode in het najaar en de winter het water opzoeken om zich daar voort te planten. In een dichtbevolkt en volgebouwd land als Nederland is het moeilijk en soms onmogelijk om veilig het water te bereiken. Daarom helpen vrijwilligers van de ruim 125 paddenwerkgroepen in Nederland met de paddentrek. Deze vrijwilligers helpen tussen februari en april om padden veilig van A naar B te brengen. Vrijwilligers weten welke routes de padden volgen en zijn tijdens de migratie na zonsondergang actief met zaklamp en veiligheidshesje. Jente en Mees: “Behalve het verkeer is het belanden in een put een grote bedreiging voor de pad. Zonder springkracht zoals de kikkers, komen padden moeilijker de stoep op, waardoor zij de stoeprand moeten volgen. En daar liggen de onvermijdelijke putten waar zij en andere amfibieën vaak in terechtkomen. In 2025 is daarom het project “Pad Uit De Put” gestart. Met hulp van paddenwerkgroepen in Wageningen en Ede openen we putten langs migratieroutes. Uiteindelijk geven we advies aan gemeenten over het plaatsen van trappen in putten waar veel amfibieën in vallen. We zijn dus op verschillende manieren voor de padden bezig.” Jente en Mees zijn gefascineerd door het gedrag van de dieren. Mannetjes beginnen als eerste de migratie om uit te kijken of vrouwtjes al in aantocht zijn. Na de paring vormen zich soms duo’s. Dan vervolgt het vrouwtje met het mannetje als passagier de tocht naar het water. De pieken in de paddentrek worden bepaald door de weersomstandigheden. Hogere temperatuur en regen zijn de ideale omstandigheden. De kracht van doen staat centraal in het Internationaal Jaar van de Vrijwilliger. Ook wat doen? Ga naar: website paddenwerkgroep