Iedereen kent Wageningen als universiteitsstad. Door de gebouwen, de berichten in het nieuws over onderzoek, de rondfietsende studenten. Niels van de Sande weet als ouderejaars student hoe belangrijk contacten en activiteiten naast de studie zijn. Niels vertelt: “Ik begon mijn studie ruim vijf jaar geleden. Het was het jaar dat er corona uitbrak. Bij een studentenvereniging aanmelden leek me nodig voor de contacten. Je kiest dan voor de club die het meest bij je past. Niet te formeel, geen ontgroening en breder dan alleen studenten. Het werd voor mij de jongerenvereniging Unitas. In het begin was het vaak digitaal communiceren, veel tijd op je kamer en lootjes trekken om te weten wanneer je naar de kroeg kon.” Op de vraag “Wat doe je zoal als lid van een gezelligheidsvereniging” vertelt Niels: “Dat bepaal je zelf. Je kunt meedoen aan georganiseerde feesten, naar de kroeg gaan, bordspelletjes doen. Je kunt ook op een andere manier actief zijn bij de club. Zelf heb ik in het bestuur gezeten en dat is toch anders. De club is georganiseerd in commissies die elk een aparte taak vervullen zoals zorg voor het gebouw, het organiseren van feesten, technische zaken, het verenigingsblad, financiën. Als bestuurslid heb je als taak dat alle commissies functioneren. En je hebt contact met andere verenigingen, zowel binnen als buiten Wageningen. We zijn ook een Wageningse vereniging en bij Unitas willen we dat sinds kort laten zien door maatschappelijke activiteiten. Dit jaar hebben we een schoonmaakactie in het centrum gehouden door afval in te zamelen. Dat was, denk ik, voor iedereen een geslaagde actie. Wij zijn even met iets heel anders bezig en komen in contact met mensen die we anders niet zouden ontmoeten. Natuurlijk zijn er veel meer nuttige dingen zijn en we maken nu plannen voor een vervolg. We hebben daarvoor een commissie maatschappelijke activiteiten opgericht. Zodra er een concreet project van start gaat, laten we dat weten via de Wageningse kanalen. Dan krijgt ieder de gelegenheid om mee te doen. En verder zijn nieuwe leden altijd welkom.” De kracht van doen staat centraal in het Internationaal Jaar van de Vrijwilliger. Ook wat doen bij Unitas? Ga naar: www.unitaswageningen.nl

Vol enthousiasme praat vrijwilliger Co over zijn belevenissen als overblijfmedewerker op de basisschool H.J. Piekschool in Wageningen. Van twaalf uur tot een uur, twee keer per week begeleidt Co de overblijf van groep zeven bestaande uit ongeveer 25 kinderen. De kinderen uit groep 7 hebben met “meester Co” een goed contact opgebouwd. Co: “Het beste dat je kan overkomen is optrekken met kinderen. Ik koester het kind in mezelf. De spontaniteit van een kind geeft energie en een blij gevoel. Verleden week nog werd ik verrast door een kind dat terwijl ze uitriep “het is herfst Co” twee handen met gevallen blaadjes in de lucht opgooide waardoor deze over mij heen dwarrelden. Dit was zo grappig en aanstekelijk dat we snel meededen en helemaal opgingen in het spel.” Het overblijven wordt georganiseerd door Lunchkidz. Een landelijke organisatie die leerkrachten laat genieten van hun welverdiende pauze. Ouders kunnen zich bij de school aanmelden voor de tussentijdse opvang van hun kind. In het klaslokaal aan hun eigen tafel eten de leerlingen eten dat zij van huis meebrengen op. Daarna houdt Co samen met andere overblijfmedewerkers toezicht op het schoolplein. Co: “De kinderen kunnen dan heerlijk ravotten met elkaar. Het schoolplein van de Piekschool is heel groen en kindgericht opgezet.” Co en de andere vrijwilligers letten erop dat alle kinderen meedoen en niemand wordt buiten gesloten. “Tijdens de overblijf zorgen wij ervoor dat alles goed verloopt en de kinderen zich kunnen ontspannen en het leuk hebben.” Voor zijn pensioen was Co sociaal cultureel werker in buurthuizen en jongerencentra. Daardoor heeft Co veel ervaring in de omgang met kinderen en jongeren. Hij kent het klappen van de zweep. Maar zegt hij: “Ook volwassenen zonder ervaring met kinderen kunnen dit werk doen. Vanuit LunchKidz worden we goed begeleid en geholpen. Kinderen geven je levenslust. Het is leuk om met ze mee te lopen terwijl ze nog volop in ontwikkeling en aan het ontdekken zijn. Ik vind het belangrijk om kinderen open tegemoet te treden en samen plezier te hebben.” De school maakt in de communicatie met kinderen gebruik van de Fides methodiek. Met gebruik van alledaagse symbolen wordt gewerkt aan het vergroten van het zelfvertrouwen, de weerbaarheid, betrokkenheid en verbondenheid tussen kinderen onderling en de volwassenen. De symbolen hangen zichtbaar in de klas en ondersteunen zowel de medewerkers als de kinderen. Gedrag komt ergens vandaan en de zoektocht ernaar doet de volwassene samen met de kinderen. Co: “De basis ervan is dat we elkaar accepteren om wie we zijn en hoe we zijn. We zijn goed zoals we zijn. Wij volwassenen kunnen ook leren van kinderen. Leven in het moment en niet teveel vasthouden aan zelf opgelegde patronen en denkbeelden.” Zo snijdt het mes aan twee kanten. Ook overblijfmedewerker worden bij basisschool H.J. Piekschool?

Gewoon een goed idee: je aansluiten bij een motorclub. Zo was het ruim vijftig jaar geleden toen de motorclub de Rijnridders werd opgericht. Harrie Koppes is behalve lid ook secretaris van de club. Harrie vertelt: “In die tijd was de motorfiets een populair vervoermiddel en in opkomst. De machine had nog wel eens gebreken, dus technische ondersteuning bij een club was welkom. Als je in een onbekend gebied wilde toeren dan waren routes van een plaatselijke club een uitkomst.” Allemaal redenen om toen lid te worden van een motorclub. Voor de leden van nu gaat het vooral om het rij-plezier. Gesleuteld wordt er nauwelijks meer en het digitale tijdperk maakt dat mooie routes online volop beschikbaar zijn. Harrie: “We toeren op de motor en daarnaast trialen we: op lichtere speciale machines doen we aan behendigheid. Het trialen gebeurt in het havengebied op een terrein in bruikleen van de gemeente. De meeste leden zijn toerrijders: ruim vijftig van de zeventig leden.” Elk jaar worden er binnen de club tochten en vakanties georganiseerd. Er is een clubblad (Vizier) en een website. En niet te vergeten is er voor de leden de maandelijkse clubavond bij café JoJo’s. Behalve voor de leden organiseren ze activiteiten met inschrijving voor anderen: populair is de Rijnroute van 200 kilometer. Deze is al 49 keer georganiseerd en vindt plaats in april voor een kleine honderd deelnemers. Speciaal is de herdenkingstocht die ze op verzoek van de landelijke vereniging voor Engelse rijders organiseren: Ride of Respect. Ze leiden de bezoekers langs de vijftien begraafplaatsen van in WO II gevallen mariniers. Harrie: “Waar we nu mee worstelen zijn de nieuwe wettelijke eisen die gesteld worden aan het vereniging of stichting zijn. Dit betekent onder andere dat nieuwe procedures gaan gelden en ook moeten zijn vastgelegd in de statuten. Dat is voor ons als kleine vereniging een kostbare zaak. Gelukkig heeft het Vrijwilligers Centrum ons in contact gebracht met de gemeente om te bekijken of zij ons en andere kleine verenigingen hierbij kunnen ondersteunen.” Heeft jou club ook ondersteuning nodig? Neem contact op met Machteld Speets van het Vrijwilligers Centrum Wageningen [email protected] .