De meeste mensen zijn wel bekend met de paddentrek. Zichtbaar door de vermelding op bordjes en de schermen langs de weg. Minder bekend is wat erbij komt kijken om de soms massale migratie in het voorjaar in goede banen te leiden. Jente ten Napel en Mees Biemond vertellen er met plezier over. Zij studeren in Wageningen en werken gedurende een aantal maanden als stagiair bij het landelijk onderzoeksinstituut voor Reptielen, Amfibieën en Vissen (RAVON). Padden zijn een veelvoorkomende soort amfibieën die na hun rustperiode in het najaar en de winter het water opzoeken om zich daar voort te planten. In een dichtbevolkt en volgebouwd land als Nederland is het moeilijk en soms onmogelijk om veilig het water te bereiken. Daarom helpen vrijwilligers van de ruim 125 paddenwerkgroepen in Nederland met de paddentrek. Deze vrijwilligers helpen tussen februari en april om padden veilig van A naar B te brengen. Vrijwilligers weten welke routes de padden volgen en zijn tijdens de migratie na zonsondergang actief met zaklamp en veiligheidshesje. Jente en Mees: “Behalve het verkeer is het belanden in een put een grote bedreiging voor de pad. Zonder springkracht zoals de kikkers, komen padden moeilijker de stoep op, waardoor zij de stoeprand moeten volgen. En daar liggen de onvermijdelijke putten waar zij en andere amfibieën vaak in terechtkomen. In 2025 is daarom het project “Pad Uit De Put” gestart. Met hulp van paddenwerkgroepen in Wageningen en Ede openen we putten langs migratieroutes. Uiteindelijk geven we advies aan gemeenten over het plaatsen van trappen in putten waar veel amfibieën in vallen. We zijn dus op verschillende manieren voor de padden bezig.” Jente en Mees zijn gefascineerd door het gedrag van de dieren. Mannetjes beginnen als eerste de migratie om uit te kijken of vrouwtjes al in aantocht zijn. Na de paring vormen zich soms duo’s. Dan vervolgt het vrouwtje met het mannetje als passagier de tocht naar het water. De pieken in de paddentrek worden bepaald door de weersomstandigheden. Hogere temperatuur en regen zijn de ideale omstandigheden. De kracht van doen staat centraal in het Internationaal Jaar van de Vrijwilliger. Ook wat doen? Ga naar: website paddenwerkgroep

Als je buiten het broedseizoen in het Binnenveld loopt of fietst, zie je soms een groepje mensen aan het werk met wilgen knotten. Grote kans dat het vrijwilligers zijn van Landschapsbeheer Zuidwest-Veluwe. Jasper Jan de Konink is zowel uitvoerend als organiserend actief bij deze club die zich bezighoudt met herstel, behoud en ontwikkeling van de natuur in Bennekom, Ede en Wageningen. Hij vertelt: “Het is begonnen met een groepje studenten in 1988 die brood zagen in het knotten van wilgen. Inmiddels hebben we veel afwisselende projecten en doen we ons werk in afstemming met gemeenten, boeren en andere terreineigenaren. Gereedschap krijgen we in bruikleen van de Stichting Landschapsbeheer Gelderland. Een korte opsomming van de projecten waar we elk jaar mee bezig zijn. Heel bijzonder is een heidegebiedje oostelijk van Bennekom waar we ongewenste bomengroei tegengaan voor het behoud van het open karakter. Dat soort werk doen we overigens ook op andere plaatsen zoals op de Eng. Maar daar bij Bennekom is een paar jaar geleden vastgesteld dat hier wel 29 mierensoorten leven. Om die reden heet het gebiedje nu op initiatief van de gemeente Ede ‘Mierenreservaat’. Bij Pomona beheren we samen met andere vrijwilligers het groen en houden we de vijver open. Het wilgen en elzen knotten doen we eens in de vier jaar op vaste plekken in opdracht van boeren of particulieren.” Jasper Jan vertelt wat vrijwilligers leuk vinden aan het werk: “Het is moeilijk dit in één woord te vangen. Belangrijk is het ‘zijn in de natuur’, geconcentreerd met iets heel anders bezig zijn. En natuurlijk ook het samenwerken in een leuke sfeer met meteen een resultaat.” De formule is: buiten het broedseizoen van eind augustus tot april werken ze eens in de veertien dagen op zaterdag van 10:00 tot 14:00 uur aan een vooraf aangegeven project. Mensen krijgen vooraf informatie via de nieuwsbrief en beslissen dan zelf om mee te doen. Voor veilig materiaal wordt gezorgd. Er is altijd een coördinator aanwezig die zorgt voor instructie en begeleiding. De praktijk is dat er tussen de tien en twintig mensen per keer meedoen. Ook vrijwilliger worden? Kijk op www.vcwageningen.nl .

Iedereen kent Wageningen als universiteitsstad. Door de gebouwen, de berichten in het nieuws over onderzoek, de rondfietsende studenten. Niels van de Sande weet als ouderejaars student hoe belangrijk contacten en activiteiten naast de studie zijn. Niels vertelt: “Ik begon mijn studie ruim vijf jaar geleden. Het was het jaar dat er corona uitbrak. Bij een studentenvereniging aanmelden leek me nodig voor de contacten. Je kiest dan voor de club die het meest bij je past. Niet te formeel, geen ontgroening en breder dan alleen studenten. Het werd voor mij de jongerenvereniging Unitas. In het begin was het vaak digitaal communiceren, veel tijd op je kamer en lootjes trekken om te weten wanneer je naar de kroeg kon.” Op de vraag “Wat doe je zoal als lid van een gezelligheidsvereniging” vertelt Niels: “Dat bepaal je zelf. Je kunt meedoen aan georganiseerde feesten, naar de kroeg gaan, bordspelletjes doen. Je kunt ook op een andere manier actief zijn bij de club. Zelf heb ik in het bestuur gezeten en dat is toch anders. De club is georganiseerd in commissies die elk een aparte taak vervullen zoals zorg voor het gebouw, het organiseren van feesten, technische zaken, het verenigingsblad, financiën. Als bestuurslid heb je als taak dat alle commissies functioneren. En je hebt contact met andere verenigingen, zowel binnen als buiten Wageningen. We zijn ook een Wageningse vereniging en bij Unitas willen we dat sinds kort laten zien door maatschappelijke activiteiten. Dit jaar hebben we een schoonmaakactie in het centrum gehouden door afval in te zamelen. Dat was, denk ik, voor iedereen een geslaagde actie. Wij zijn even met iets heel anders bezig en komen in contact met mensen die we anders niet zouden ontmoeten. Natuurlijk zijn er veel meer nuttige dingen zijn en we maken nu plannen voor een vervolg. We hebben daarvoor een commissie maatschappelijke activiteiten opgericht. Zodra er een concreet project van start gaat, laten we dat weten via de Wageningse kanalen. Dan krijgt ieder de gelegenheid om mee te doen. En verder zijn nieuwe leden altijd welkom.” De kracht van doen staat centraal in het Internationaal Jaar van de Vrijwilliger. Ook wat doen bij Unitas? Ga naar: www.unitaswageningen.nl